Sensizlik…
Sessizlik…
Bu zamansız geliş gidişler.
Savrulan düşlerimde yitirdiğim gülüşler.
Ah bu zifir dolu yalnızlığım,
Ve yağan bu şuh gece!
Damla damla yudumlayıp mürekkebimi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta