Bir kâğıt bir kalem bir de yalnızlık
Karanlık odaydı senden hatıra
Resminle konuştum dinler mi diye
Kapattı üstünü resminin gece
Yeniden karşımda duruşun ile
Anladım küsmüştü o resim bile
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta