bu gece
dev şehir kalabalıklarının intihara götüren senfonilerinden,
çıplak ayaklarla bastığım kaldırımların ve
sarhoş gecelerden kalmış cam kırıklarının içinden
sessizce geçiyorum,içimde bir umutla
ve gidiyorum
hiç arkama bakmadan,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta