Çok insan vardı etrafımda...!
Ama ben yalnızdım...
Gecenin güneşsiz karanlığında;
Paylaşamadım yalnızlığımı;
sen yoktun bu gece 'AY'IŞIĞINDA....
İçime garip birk korku girmişcesine;
Her gece parlayan 'AY'sönmüşcesine;
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta