Bu gece döşeğim ıssız sokaklar
Yorganım sema-semayı kaplayan yıldızlar
Sensizliğimle üşüyorum çekiyorum yıldızları üzerime
Acıyan kalbimi bi nefeslik izmaritle bastırıyorum
Şimdi bana oldu sokak çocukları arkadaş
Hepsinin yüreğinde bi yangın ortada yanan bi ateş
Bi kedi mi den ses veriyor miyavlıyor
Hep beraber okuyoruz şarkıları olduk kardeş
Anam yok,babam yok yalnızlık korkusu çöktü üstüme
Kimsem yok yarim yok yalnızlık korkusu çöktü üstüme
Bir kulunu çok sevdim o beni hiç sevmiyor
Kalbimi ona verdim artık geri vermiyor
Şarkılar bitmez,dilimizde hep söylenir
Bize geceler yetmez,sabahlar olur
Kader yine kişiler için ağlarını örer
Bizi bilinmeyen yarılara sürükler durur
Kimbilir hayatımız nasıl olacak
Gelmesi gerekenler geliverse
Ümitler gerçekleşse
Herkesin hayatına güneş doğacak
İnsanlar mutlu
Yaşam daha da güzel olacak
Kayıt Tarihi : 22.12.2005 17:56:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Şair Oksamen](https://www.antoloji.com/i/siir/2005/12/22/bu-gece-175.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!