Ağustos’ta 17, gecenin saat üçü, kuşların feryadı var
Marmara’nın üstünde... Az sonra yer çökecek, az sonra
gök kapkara... Uyananlar, uyanamayanlar... Allah’ım...
Allah’ım! Yüreğim daralıyor... Marmara üstünde bir bulut;
kapkara...Az sonra yürekler dağlanacak... Az sonra çığ-
lık çığlık gökyüzü; kuşlar,bulutlar, ağaçlar... Az sonra,
az sonra olmayacak... Her günün başlangıcında umutla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
