Bu Gece Şiiri - Mücella Pakdemir

Kalbimdeki köşkün buzdan sırçaydı.
Elveda demeye gittim bu gece.
Hüsran kesiğinden paramparçaydı.
Yaralı kuş gibi öttüm bu gece.

Duydun mu acımın çığlık sesini,
Andın mı bu mahzun prensesini?
Benden sebep giydi dağlar sisini.
Aşkın ile son kez tüttüm bu gece.

Bir kasırga koptu kör kaderimden,
Yokluğunu yüzdü pul pul derimden.
Yanarak kavruldum ta içerimden,
Mum gibi eriyip bittim bu gece.

Sabrıma sakladım tüm umudumu,
Sıyırdım pembeden yas bulutumu.
Hayalin çalınmış boş tabutumu,
Gönül mezarıma ittim bu gece.

Dipsiz yalnızlığın gam eşiğinde,
Asıldım hüznümün sarmaşığında.
Gölgem devleşirken ay ışığında,
El açıp beddua ettim bu gece.

Yürürken mazinin sır izlerinde,
Kayboldum karanlık dehlizlerinde,
Boğuldum gözyaşı denizlerinde,
Girdaba kapılıp yittim bu gece.

Mücella Pakdemir