Bu Gece Şiiri - Zeki Kaymakcı

Anılar üstüme gelince bir bir
Kendimi sokağa attım bu gece
Varlığın imkansız yokluğun kabir
Hüznüme efkârı kattım bu gece

Dertlerim çok eski sanma ki yeni
Aşkın mı tutuyor ayakta beni
Şöyle birden bire düşünüp seni
Sessiz bir kahkaha attım bu gece

Sahilde oturdum mehtaba dalıp
Islıkla o güzel şarkıyı çalıp Bir kağıt, bir kalem, bir şarap alıp
İlk defa kafayı çektim bu gece

Balıklar haykırdı dikkat et aman
Bu sessiz havanın arkası yaman
Seni düşündükçe geçmedi zaman
Milyonlar içinde tektim bu gece

Birkaç kadeh sonra dönerken başım
Açıldı gözlerim çatıldı kaşım
Yere dökülünce kanlı gözyaşım
Toplayıp boynuma taktım bu gece

Unutmam yıllarca senin cismini
Düşürmem dilimden derken ismini
Senden tek hatıra olan resmini
Ateşlere atıp yaktım bu gece

Gökyüzüne bakıp maziyi andım
Çıkıp bir köşeden gelirsin sandım
Hasret ateşiyle kavruldum yandım
Sabah gün doğarken söndüm bu gece

Anmam artık diye etmiştim yemin
Unuttum diyordum kendimden emin
Büyük konuşmuşum duydun mu demin
Verdiğim sözlerden döndüm bu gece

Bir an düşünmesem seni özlerim
Kifayetsiz kaldı artık sözlerim
Seni görüyordu sanki gözlerim
Özlemle seyredip gittim bu gece

Gizledim aşkımı değmesin nazar
Kalemim durmadan ismini yazar
Kalmadı umudum bak azar azar
Eridim, tükendim bittim bu gece…