Uyurken tek hayallim
Ömrüme işlenen acıları unutarak
Saçlarımı dağıtan rüzgar gibi esip
Avuçlarımı açıp gözyaşımı toplarcasına
Gurur yapmadan kimseyi kırmadan
Bir fesleğen kokusuyla uyanmak istiyorum
Pırıl,pırıl şen,şakrak bir hayale doğru
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta