Bu Feryat Neyin Nesi Şiiri - Erdem Duran

Korkunç bir gecenin
en bahtsız saatlerinden geçtim.
Karanlık ve ıssız yollar,
suskun sokaklar içime çöken ağır bir gece…
Kan yüzler gördüm,
bağrışlar duydum.
Geceyi parçalayan çığlıklar
kulaklarımda hâlâ yankı.
Rüzgâr uğulduyor,
gölgeler büyüyor,
adımlarım titriyor
kendi karanlığımın içinde.
Durup kendime soruyorum:
Kimim ben?
Bu çığlık kimin sesi?
Bu acı kimin yarası?
Hangi savaşın ortasında kaldım
hangi kaybolmuş hikâyenin içinde?
Gece cevap vermiyor,
yollar susuyor,
gökyüzü karanlığını üzerime örtüyor.
Ve ben anlıyorum sonunda…
Duyduğum o çığlık,
gördüğüm o kan,
geceyi yaran o feryat—
Benim içimden kopuyor.
Kimim ben?
Bilmiyorum.
Ama bildiğim tek şey şu:
duyduğum o feryat…
benim.