Sabahın her fecrinde, dağlardaki kızıl ufkun,
Bulutla çizilmiş tablosuyuz umutlarla yorgun,
Yükselmekte var olmuşuz buharlaşan sularla,
İnmekteyiz gökten damlalarıyla yağmurun,
Geri dönmez sular akar, zamanla muttasıl,
Ölümle bile bitmeyecek bu orkestrada fasıl,
Dönülmez akşamların ufkundayız da hepimiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta