Ömür geçip gitti,şunu anladım:
Sevgi de yalanmış,bu dünya gibi.
Aradım bir şeyde huzur bulmadım,
Mal,mülkte yalanmış,bu dünya gibi.
Seni gördüğünde yüzüne güler,
Köşeyi dönünce ellere gider,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Aslında Dünya gerçek amma, tüm canlılar yalan. Bir varmış, bir yokmuş misali... Belliki bir şeyler iyi gitmemiş... Tema bu denli içten olunca, etkileniyor insan şiirden. Koşma tarzında yazdığınız şiirinizde uyaklar ve bütünlük harika... Türkü tadında... Efendim, yüreğinize, kaleminize sağlık. Takdirlerim çok çokça...
Saygıyla ve +10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta