Bu dünya faniymiş fanidir fani
Ölesiye sevdim sevdiğim seni
Yaktın alev alev öldürdün beni
Budünya fanidir kimseye kalmaz
Biran olsun çıkarmadım aklımdan
Hasretin yakıyor bıktım canımdan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğiniz, kaleminiz daim olsun Adil bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta