Sararmış yapraklar düşer yerinden
Kim bilir, kim nerde düştü bu demde.
Ömür, acıları deşer derinden
Kaç yürek, közünde pişti bu demde.
İnsanlar gölgedir gelip geçici
Kimi ahret, kimi dünya seçici
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta