Bu dem doldu ızdırap, doldu çile
Bu dem, buldu dostu, hep acı ile
Bu dem, soldu gül, hem de bile bile
O’na varmak için öldü “ben” bu dem
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Ene ölmeden ulaşmak mümkün değil,
Ben ben dersen bu sana yakışır değil.
Demleri sundum gül zarda Canana
Artık bende ben kalmadı ben ben değil.
Kıymetli kardeşim,
Çok beğendiğim şiirinize tam puan verdim.
Dualarla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta