Hatırlamak; alnına dayanan soğuk bir namlu gibi ağır ve mutlak...
Dünya bir pazar yeri, herkes bir vitrin süsüyken
Ben, kendi içimde "Kâlû Belâ" diyen o sert toprağım.
"Ey iman edenler! Kendi nefislerinizin sorumluluğu size aittir." (Mâide, 105)
Sadelik, bir yoksunluk değil, bir taarruzdur;
Eşyanın kuşatmasını yaran o tek kişilik huruç.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta