Bu Bizim Vatan Şiiri - Mustafa Aslan

Vermem bu cennet vatanı hiç kimselere,
Boşa tezahürat yapmayın kiliselere,
Bir günde dört mevsim olan.Başka yurt varmı?
Böldürtmem vatanı ne hainlere ne kalleşlere.

Kim nerede? ne yaparsa yapsın,
kimler yanlış yollara saparsa sapsın,
Kimkimin anasını satarsa satsın,
Bu cennet vatanın bağrından elini çeksin.

Nankör,ekmek yediği yere kara çalar,
Köpek gibi düşmanının çanağını yalar,
Anasını rengarenk boyar, babasına satar,
Karda yürüyüp izini belli etmese ne çıkar.

Yağmur yağarda,fırtına boran olur,
Anne baba sözü tutmayan perişan olur
Bu memleketi canından öte sevenler şehit olur.
Birilerinin gölgesinde saklansan ne çıkar.?

Dedem gazi,babam şehit bilesin,
Çıkalım feraha sende gülesin,
Boşa dökülmedi toprağa kanlar bilesin,
Kıyıda köşede kalsan ne çıkar.

Yakamazsan, gönlündeki vatan ateşini,
Kime güvenirsin çoluk çocuğunu ve kardeşini,
Biz tek dişi kalmış canavarında çekeriz dişini,
Yolumuz toz pembe olmasa ne çıkar.

Mavi gözüm'der bu cennet vatanı sevmezsen,sevme?
Çekil yolumuzdan,bari boşuna gölge etme,
İçme suyumuzu,yeme aşımızı,soluma havamızı,
Sizin gibi hainler aramızda,yanımızda olsa ne çıkar?