Yazmadan edemedim/
herşeyi anlattım sana/
okursun/
düsundugumde seni/
urperiyorum hala/
şüphesiz ki bu sana olan/
tutkumun işareti/
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




"biliyorum beni sevmiyorsun/
biliyorum ne yapsam yoksun/
bu bir veda, elveda..."
Bir şiirde veda teması varsa her zaman dikkatimi çeker. Çaresizliğin kısırdöngü içerisinde devr-i daim yaptığı girdap yolculuğudur bu. Bu dramın en komedik tarafı ne biliyor musun? onca çaresizliğin içinde bile bile dönmeyeceğini bir umut yine beklersin. Defalarca lanet ederken bile hasretin pembesine olan özlemine yine de onu deliler gibi istersin. Zira zamanında terkedilip bırakılanlar veda etme fırsatı bulamıyorlar. Çok can yakıcı. Yaşayan çok iyi biliyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta