Yazmadan edemedim/
herşeyi anlattım sana/
okursun/
düsundugumde seni/
urperiyorum hala/
şüphesiz ki bu sana olan/
tutkumun işareti/
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




"biliyorum beni sevmiyorsun/
biliyorum ne yapsam yoksun/
bu bir veda, elveda..."
Bir şiirde veda teması varsa her zaman dikkatimi çeker. Çaresizliğin kısırdöngü içerisinde devr-i daim yaptığı girdap yolculuğudur bu. Bu dramın en komedik tarafı ne biliyor musun? onca çaresizliğin içinde bile bile dönmeyeceğini bir umut yine beklersin. Defalarca lanet ederken bile hasretin pembesine olan özlemine yine de onu deliler gibi istersin. Zira zamanında terkedilip bırakılanlar veda etme fırsatı bulamıyorlar. Çok can yakıcı. Yaşayan çok iyi biliyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta