Her insan beklentilerinin toplamıdır…
ve karda kan etkisidir ummak…
çirkin,çelimsiz,ölü gibi duruşum kamuflaj….
nehirlerim renkli balıklarla doludur benim…
Annemin kendine mırıldandığı şarkılar gibiyim…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




annemin kendine mırıldandığı şarkılar gibiyim.evet öyle yalnız.......teşekkür ederim her mısraya..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta