Bu Bir İtiraf Şiiri - Erdin Şallıel

Yazdığım kelimeler anlamsız kalıyor,
Eğer seni anlatmıyorsa, canısı...
Sen yoksan içinde,
Şiirler sadece yirmi dokuz harfin
Hece hece dizilmiş birer gölgesi oluyor.
Ve kelimeler…
Eğer adın geçmiyorsa bir cümlede,
Anlatamıyorsa seni…
O zaman o satırlar ne kadar da boş kalıyor,
Bir bilsen…
Dilim suskun,
Çünkü seni anlatamıyor.
Satırlar sensizse,
Gözlerim boşlukta, sensizlikte asılı kalıyor.

Bir ben var,
Çaresiz...
Neden mi?
Bilmiyorsun.
Anlatmadım.
Çünkü yasaktı bu sevda.
Günahtı…

Yıllar ayrıydı,
Yollar farklıydı,
Hayatlar başka başka yaşanıyordu.
Ama imkânsız değildi,
Takdir Rabbimdi,
Sebep yokken bile seni bana getirebilirdi.

Neyse…
Ben çaresizim,
Sen gibiyim işte,
Uzaktan sevmeyi bir bilsen…
Yüzüne söyleyemediklerimi,
Satırlara itiraf ettiğimi bir duysan…
Bir tek seni seven ben değilim,
Biliyorum.
Ama bu yüzden vazgeçemiyorum senden.

Bir ben olsam,
Çekip giderdim kendimden.
Bir ben olsam,
Vazgeçerdim senden.
Ama değilim.
Seni düşünmekten,
Seni özlemekten
Kendimi alamıyorum.

Bir ben olsam,
Unuturum derdim.
Ama gözlerim hâlâ seni arıyor.
Boşluğa bakıyor,
Ve ben kayboluyorum o bakışta...

Bir ben olsam,
Harflerle sararım boynumu.
Adını yazamadığım her satıra,
Bir boşluk asarım,
Kendimi asar gibi...

Celladım olsun yazamadığım şiirler,
Eğer adının yanına bir nokta bile koyamıyorsam…

“Üç kelimelik bir cümleyle anlat seni” derdim,
Eğer bir tek ben olsaydım seni seven.
Ama değilim.

Bir tek gözlerim değil seni görmeyen,
Bir tek ellerim değil sana ulaşamayan,
Bir tek ayaklarım değil sana koşmak isterken çivilenen…

İtiraf ediyorum:
Keşke bir ben duyurabilsem,
Seni seven kalbimin sesini.
Bir kaybolsam gözlerinde…
Bir uyusam dizlerinin dibinde,
Ellerin ellerimde...

Ve tek bir söz fısıldasam,
Bu söz dinlemez gönlüme:
“Sakın bir daha seviyorum diye
İtiraf ettirme beni
Başka bir gönüle…”