Bu Benim Hükmüm Şiiri - Sadık Kocabaş

BU BENİM HÜKMÜM

Evvela bir şeref, vicdan ararım,
Mertliği olmayan kulu tararım,
Kendimce bir ömür hüküm sürerim,
Yanlışın adını, dün bende sildim.

Bazen bir vefayı yanlış kişide,
Gördüm de kayboldum her bir işide,
Yüreğim yansa da soğuk kışıda,
Şerefsiz seveni, maziye gömdüm.

Karşımda yalanı dille ördüler,
Aptalım sandılar, öyle gördüler,
Merakım yüzünden akıl yordular,
Ben onca yalanı, bilerek duydum.

Dün "canım" diyene düşman olamam,
İnkarın içine hapsolup kalamam,
Yaşananı yok sayıp lezzet alamam,
Vefanın hakkını, ben başta saydım.

Ağırdır bu sevda, omuz çökertir,
Taşıyamaz yürek, eli titretir,
Kimi pişmanlıkla dizini dövertir,
𝒦𝒶𝓁𝑒𝓂𝓈𝒾𝓏 𝒮̧𝒶𝒾𝓇 olarak; ben bende kaldım