Cumartesi saat onbir gibi haberin uzaklardan
Geldi yerleşti bir mavzer kurşunu gibi yüreklere
Ne bir yıldız kaydı ne gök gürüldedi bulutlar geldi
Dünya karardı sandık oturmuş baykuş yuvana
Baharın güzellği serpilmişti çevreye tam zamanı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta