Bülbülün diline gül banıldı bu bahçede,
Hasretin ateşi kül sanıldı bu bahçede.
Sonsuzluğun rüyası hakikate dönüştü,
O ki ab-ı hayata kanıldı bu bahçede.
Ne yalandı ne günah bütün bu yaşanılan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



