Gidiyorum solgun ve yapayalnız
Sobaya iki üç kömür daha at
Kor olsun alevi yüreğim gibi arsız
Güneş bile yavaş yavaş doğuyor bu ayrılık bir inat.
Umudumu hayatın çarkına bıraktım
Her zaman senin sevginle dönecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Derdim bana garip gelir yolunu gözlerim
Söyleyemem hiç bir zaman sevgilim kim
Dağların yamacından güneşin gurubuna bakar Hakan
Yine dertleri başlar doğar doğmaz hazan.
ben şairlerin derdini seviyorum........şiir yazdırıyor çünkü.......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta