Zamâne gençlerden birkaç kişiye,
Aşk ile sevdâyı, sormuş bulundum,
İçkiden sallanan sarkaç kişiye,
Çenemi boşuna yormuş bulundum.
“Ne oldu hayrola” deseniz bana,
Hayrette kalınır, cevap bulana,
Rastlamak mümkün mü, munis olana?
Konuya o zaman girmiş bulundum.
Dediler paradan, üstün ne olur?
Hem zengin olanlar, aşkı da bulur,
“Fakirse, değil aşk”, hayat kaybolur”,
Der-demez, kafayı, sarmış bulundum.
Hasret ne, gurbet ne, sordum bunları,
Dediler; geç baba, sen geç onları,
“Uçaktır, trendir”, vasıtaları,
Duyunca, döşümü, yarmış bulundum.
Şöyle bir düşündüm, çocuklar haklı,
Eskiyle yenisi, şimdi çok farklı,
Dediler gezmeğe, herkes meraklı,
Duyunca mizana varmış bulundum.
Demek ki çileyi, eskiler çekmiş,
O zaman; o işler öyle gerekmiş,
Onlar ki; aşkları, parklara ekmiş,
Kafamı taşlara, vurmuş bulundum.
İzmit
14.12.2012
Kayıt Tarihi : 15.12.2012 13:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Saygılarımla...
Yine taşı gediğine koyup hakikati hale tercüman olmuş,
Asrın panoramasını ustaca resmetmişsiniz.
Değerli çalışmanızdan dolayı tebrik eder, şiirinizin ilham ve ihsası ÇAMSAKIZI ÇOBAN ARMAĞANI bir dörtlük ve TAM puanım ile başarılarınızın devamını diler, Sağlık, huzur ve saadet dolu bereketli bir hayatla müstecap dualarınıza dahil etmenizi dilerim.
Hayatı cesetten, ibaret bilen,
Hayale aldanıp, gerçeğe gülen,
Cesedi yaşarken, ruhuyla ölen,
Halinden bihaber, gafiller buldum.
TÜM YORUMLAR (19)