Ben bir acının tam bağrındayım..
O yüzden sen!
Sakın acılarımı bağrına basma!
boğazına yapışabilseydin yalnızlığımın,
sessizliğimi bıçak darbeleriyle öldürmek zorunda kalmazdım!
Ne rimelle gözünü boyayabiliyordum umutlarımın..
Ne de pudrayla kapanıyordu acılarım!
Yine ben tutukluydum!
Hayallerini öldüren seri katil dalında,
Çok madalyalar aldım!
Sensizliğin dili olsa da bir konuşsa!
Ah bir bilsen sensizliği!
Sen bilmezsin!
Bilemezsin içimdeki acıyı..
Benim Kimsesizliğim bile jilet kesiği..
Bu aşkın içine şeytan kaçmıştı belliydi..
Ne kadar çıkarmaya çalışırsak çalışalım!
Ondan vazgeçemezdik!
Hep ona uyardık aldatırken birbirimizi..
Ünlem işareti gibi dimdik duruyordu karşımda gidişin!
Ah be adam ben sana demedim mi..
Sesli harfleri bile yanına almışsın giderken,
Bak yine yarım kaldı bekleyişlerim..
Gittin!
Tek celse de boşadık bu aşkı üzerimizden!
Ölüyordum mutluluktan!
Boş ol!
Boş ol!
Boş ol demekle,
Boşanılmıyordu işte acılardan!
ELÇİN GELİR
Elçin GelirKayıt Tarihi : 8.2.2010 19:45:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!