Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
güzel bir anlatım..sevgiler...
Vadesi bitmiş bu aşk'a da....
Nokta koyacağım
Ve bir küfe acı ile ben....
BEN....Yine yola koyulacağım.
her güzel bir şey bir gün bitermiş, yenisini taşımak için.
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta