Hayatımın en hararetli anlarını yaşarken bu akşam,
Doğanın en güzel halini hayal ettim kendimce bu akşam,
Yeşillikler yeşillikler arasında duru bir köy çizdim aklıma,
Kendimi yerleştirdim bu fotoğrafa,
İlk defa güneş doğuyordu bana,
Akşamın kör karanlığına,
Kışın ayaz kesmiş bu akşamına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta