Duymayan kaldıysa birde yazayım
Aşkı kendine dert eder bu adam
Seven dostlarımı biraz üzeyim
Elli beş demeden gider bu adam
Kör topal yürürken sanırsın uçar
Bildirmez ellere kalsa da naçar
Herkesi güldürüp mutluluk saçar
Yalnız kendisine keder bu adam
Ayetle hadisle kandırmıyorsa
Kandilde bir mesaj göndermiyorsa
Haftada bir hatim indirmiyorsa
Sanmayın bir aziz peder bu adam
Çekse de ömrünce bin türlü çile
Düşünmez hasmına kirli bir hile
Canına kasteden düşmana bile
Kin değil insanlık güder bu adam
Durmadan yese de dosttan kazığı
Kapatır yarayı saklar çiziği
Aç görse dağıtır yolda azığı
Kendisi bir lokma tadar bu adam
Sevda bilmezlerin düşmüş diline
Kapılmış umutsuz aşkın seline
Çekinmez canını yârin yoluna
Gözünü kırpmadan adar bu adam
O doyar kedisi köpeği yerse
İsteyene verir elinde varsa
Öleceği anda bir ağaç görse
Kurumuş dalını budar bu adam
Şiirbaz’ım sözün bittiği yerde
Devâ arıyorum çaresiz derde
Korkarım sönmeyen dumansız harda
Yanacak sonsuza kadar bu adam…
------------- 211120200427
Zeki Kaymakcı
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 19:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!