İnsanlar bozuldu çözüldü her şey,
Din iman kalmadı, haya bozuldu
Açığı, çıplağı dopdolu meydan
Özünü kaybetti, maya bozuldu.
Sarsıldı temeller yuvalar taşkın
Şaşkındır anneler, babalar şaşkın.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta