Adalet susturulmuş, haksızlıklar koynunda,
Hak yerini bulmadan, Sen her gün geziyorsun.
Kimin vebali varsa, şimdi senin boynunda,
Garipler sabrederken, sen halkı eziyorsun.
Kanun nizam diyerek, muhtaca yoktur koşan,
Rüşvet alan makamda, mazlum her an perişan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta