Bozuk Düzen Şiiri - Köşektaş Türküleri

Zalimler köşeyi, çoktan dönüyor
Mazlumun ocağı, yanıp sönüyor
Gücü yeten burda, atın biniyor
Haklının sesini, kimse duymadı
Terazi kırıldı, tartı kalmadı

Cübbeler giyildi, hüküm verildi
Dosyalar raflara, tek tek serildi
Hakikat dediğin, yere gerildi
Kanunlar fakire, asla uymadı
Terazi kırıldı, tartı kalmadı

Garibin davası, mezara sürer
Parası olanlar, defteri dürer
Arsızlar yüzüne, lekeyi sürer
Zenginin suçunu, hakim saymadı
Terazi kırıldı, tartı kalmadı

Doğruyu söylersem, dokuz köy kovar
İnsanın içinde, bin canavar var
Dürüstlük bedeli, dünyalar kadar
Yalanı yiyenler, buna doymadı
Terazi kırıldı, tartı kalmadı

Yokuşlar dikleşti, nefes yetmiyor
Çamurun izleri, bizden gitmiyor
Bülbüller küsülmüş, artık ötmüyor
Şeytanın oyunun, kimse bozmadı
Terazi kırıldı, tartı kalmadı

Köşektaş ağlıyor, bozuk düzene
Lanetler okuyor, halkı ezene
Hasret kaldık biz, doğru gezene
Hırsızlar çalmaktan, bir gün caymadı
Terazi kırıldı, tartı kalmadı