İnsanlığımdan çıkarıyor insansızlığın
Yine de yüz göz oluyorum orospulaşan yalnızlığınla
Kanı bozuk sevdalardan geliyorsun her defasında
Leş gibi ihanet kokuyorsun..
Kutsal sığınağımdır derdin yalnızlığım
İçinde düelloya tutuşan adamların,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta