Hüzün dağları çöküyor, yine çocukların
Üstlerine bir yağmur boşanıyor ansızın
Mevsimlerin onlardan aldığı biliniyor
Eskiyen yüzlerde denizi görmek zor mu zor;
Yapraklarını önüme savuran ağaçlar
Renklerini sarartıp yeşili yuhladılar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta