Anne toprak takarak göğsüne binbir çiçeği,
Gözü yollardaki âşık gibi bekler geceyi.
Kıskanır onları kendince ağustosböceği,
CIR CIR!
En büyük vuslat odur, gökte huşû, yerde huşû,
Bu sükûn ürkütüyor doğduğu yerlerde kuşu.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta