ve karanlıktı beni mahkum ettiğin bozkır
ufukta
çok uzaklarda
göçerler çadırlarını topluyorlardı ağır ağır.
adına yaraşır bir sıradanlıktaydı yaşam:
kır'dı ve boz'du
ne bir tümsek ne bir çukur
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta