Bir kez daha denedim yalnızlığımı,
içimin kopmayan ipinde sallandım,
ürküttüm bulut kuşlarını gökyüzünün,
sonsuzun çizgisiyle sınırlandım;
bir gün çaresizlik içinde kalmışken
hiçlik ordularımı çoğalttım kendimden,
geçtim ölüm bataklığını hıncımla kurutarak,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Müthiş bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta