En uzun parmaklarındır senin
Minarelerin İstanbul, yüreğime kırdın
Sis aktı gözlerinden yüzüne şehrin
Astarlı acılar büyüdü, bitti düşsel geziler
Kocaman bir ağlayışsın çırılçıplak ve yalnız
Bildik karanlığın evler ve korku
“Yer demir gök bakır” sofralarına
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bırakın şu istanbulun yakasını :) tebrikler
Tükenmişliğine tiksinen bir ana kucağıydı
Her kapı, kendine kapalı
Götürdü deli yellerin kalmadı yar kokusu
Yitik oğullar arttı...bu kadar karamsar olmamak lazım..istanbulun güzel yanınadanda bakmak gerekir..güzel dizeler..
cenk aksal
Şiirinizde anlatım ve akış çok güzel olmuş final kısmı hüzünde koksa karamsarlığa gerek yok inanın her bir kimse tek başına ve kendinle yaşıyor bir yerlerde bu gündüz ve geceleri...kutlarım...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta