En uzun parmaklarındır senin
Minarelerin İstanbul, yüreğime kırdın
Sis aktı gözlerinden yüzüne şehrin
Astarlı acılar büyüdü, bitti düşsel geziler
Kocaman bir ağlayışsın çırılçıplak ve yalnız
Bildik karanlığın evler ve korku
“Yer demir gök bakır” sofralarına
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bırakın şu istanbulun yakasını :) tebrikler
Tükenmişliğine tiksinen bir ana kucağıydı
Her kapı, kendine kapalı
Götürdü deli yellerin kalmadı yar kokusu
Yitik oğullar arttı...bu kadar karamsar olmamak lazım..istanbulun güzel yanınadanda bakmak gerekir..güzel dizeler..
cenk aksal
Şiirinizde anlatım ve akış çok güzel olmuş final kısmı hüzünde koksa karamsarlığa gerek yok inanın her bir kimse tek başına ve kendinle yaşıyor bir yerlerde bu gündüz ve geceleri...kutlarım...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta