İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Varlık nedeni oldukları ile eşleşir, kişi....
"Ana, baba ve çocuklar" gibi...
Süleymaniye ve Kanuni Sultan Süleyman....
Birincisine sevgi ve hayranlık arttıkça...
Sanki "denge" tutmuyor....
İkisi de sevilmeli ki..
Saygı eksilmesin...
Benim çıkarımım....
Gerisi yazana ait, doğrusu da.....
Tebrikler Remzi Bey..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta