sonsuz beyaz bir boşlukta
dört nala atlar koşmakta
çırpmakta kanatlarını kuşlar
uzunca portre gibi bir yolda
ilerlemekteler güneşe doğru
ve ressam vuruyor fırçasını tuvaline
fırça ve renkler ağlıyor el ele
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta