Varsayalım ki kopuyor boynumda taşıdığım kolyem, nefesim karalıyor ses tellerimi.
Varsayalım ki özlemiyorum seni…
Özlemiyorum!
Sadece;
Gırtlağımda büyüyen bir hıçkırığın iffeti rukuya eğilmiş,kaburgamın altında uyuyan ağrıya sığınıyor.
Zor bela açabildiğim ellerim ancak; diz kapaklarımın boğazına sarılabiliyor.
Nebi atların kanatlarından gözlerimi lekeleyen o bahtsız sürmeyi secdeye düşürüyor rüzgar.
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta