Boynumdan Kopan Kolyem. Şiiri - Yorumlar

Varsayalım ki kopuyor boynumda taşıdığım kolyem, nefesim karalıyor ses tellerimi.
Varsayalım ki özlemiyorum seni…
Özlemiyorum!
Sadece;
Gırtlağımda büyüyen bir hıçkırığın iffeti rukuya eğilmiş,kaburgamın altında uyuyan ağrıya sığınıyor.
Zor bela açabildiğim ellerim ancak; diz kapaklarımın boğazına sarılabiliyor.
Nebi atların kanatlarından gözlerimi lekeleyen o bahtsız sürmeyi secdeye düşürüyor rüzgar.