Zaman iki ağzı keskin bıçak
Dünya tahtasında beden, yürek korlanmış ocak
Bir ağıt olur kuşların dili, kıyılmayı bekleyen bedene
Bir çıtırtıdır her ayak sesi, korlanmış yüreğe Ve sustukça daglar bir volkan kopar göklerden
Bohçamı vurur sırtıma, düşerim yollara..
Belki her ayak izime tekrar basarım..
Belki de vuslat vardır,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta