Bunca zaman geçti,
halen durmak bilmiyor
yaşadığım anlarda yüzüm gülmedi
kocaman dünyada yalnız kalanım,
bazan ağlarım bazan gülerim.
Çektiğim çileyi yaradana derim
özlediğim mutluluğu yaşamaz oldum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta