Bu gün küçüksünüz yavrum,
Yarın daha da büyüyeceksiniz,
İşte o zaman beni afedebilecekmisiniz.
Bir 23 Nisan’ı bensiz yaşıyorsunuz,
Babanız yok çünkü boynu bükük kaldınız,
Bu sizin bayramınız bunu da biliyorsunuz.
Arkadaşlarınız giyinmiş cicilerini okulda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta