Boynu bükük bir orkide bilirdim
Yas tutardı her kuşluk vaktinde
Seveni yoktu çiçek aleminde, sulayanı yalnız bendim
Solacakmış gibi veda ederdi seher vaktinde
Orkide bir çılgın olsa gerekti
Hangimiz çılgın değildik ömrün bir seherinde?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta