Karıncanın yuvasını bozdular
Değiştirdiler suyun yatağını bir ilkbahar
Çığlığımızı yitirdik, sesimizi aldılar bir sabah
Şaşkın uyanışlarımızda fark ettiğimiz
demirden yedi kapıya kapattılar düşlerin mavisini
uyuyamama ve düş kuramama, ikisi de bir
İkisi de sokağın çıkmazı ve delirtir.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta