Yar, ayrı olsak da biz bu şehirde
Hala içim tüter, yakılmış artık
Kavuşur, aksakta ayrı nehirde
Aşk yağmuru bize dökülmüş artık
İstanbul, İstanbul oldu olalı
Belki de görmedi böyle sevdalı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta