İnsanlar; önce, insanların kanını bozdular...
Sonra; hava, su, toprağın mîzânını bozdular...
İlim denilen meleği kalleşçe esir alıp;
Medenî olduk diyerek,sapıttılar,azdılar...
Her feyzi parada görecek kadar kurnazdılar...
Maddeten yükselip,mânen alçalan,yobazdılar...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta